technologia i wyposażenie
Usługi wysokich częstotliwości
27 maja 2016
0

Jeszcze do niedawna lasery kojarzyły się z filmami science fiction. Dzisiaj są one obecne w każdej niemal dziedzinie życia, w tym w dermatologii i kosmetologii, gdzie są z powodzeniem służą poprawie urody

Jak to możliwe, że jednym urządzeniem można ciąć tkanki, zamykać naczynia krwionośne, usuwać zbędne owłosienie, czy tatuaże, stymulować skórę do produkcji kolagenu, leczyć trądzik, zwężać pory… innymi słowy – leczyć, niwelować defekty urody i odmładzać? Choć wszystkie z wymienionych zabiegów można wykonać za pomocą lasera, czyli działając na wybrany obszar skóry wiązką światła, za każdym razem będziemy mieli do czynienia z nieco innym mechanizmem działania, a tym samym innym rodzajem lasera. A ponieważ o zabiegach laserowych jest coraz głośniej, a same urządzenia są coraz powszechniej dostępne, warto usystematyzować swoją wiedzę na temat laserów i możliwości, jakie dają.

Światło o niecodziennych właściwościach
Nazwa „laser” to akronim od Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation (wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania).
Korzyści ze stosowania laserów w dermatologii i kosmetyce wynikają ze zjawiska selektywnej fototermolizy. W uproszczeniu można powiedzieć, że istotą terapii jest wywołanie urazu termicznego w strukturach określonego obszaru. Ryzyko powikłań i innych reakcji niepożądanych jest minimalizowane, ponieważ ogrzanie sąsiednich tkanek jest mocno ograniczone. Kiedy energia zostaje dostarczona do tkanki, dochodzi do uszkodzenia struktury docelowej. Zależnie od długości fali, czasu trwania impulsu, gęstości energii średnicy impulsu w tkance dochodzi do termicznego uszkodzenia, koagulacji, odparowania (ablacji) lub fotorozerwania. Zakres oddziaływania promienia lasera zależy z jednej strony od właściwości struktur tkankowych, a z drugiej – od parametrów fizycznych wiązki. Stąd właśnie wynika duża różnorodność zastosowań lasera na różne partie skóry i różnorodne problemy estetyczne.

W ręku lekarza i kosmetyczki
Lasery rubinowy, aleksandrytowy, neodymowy, holmowy, erbowy, argonowy, CO2 są określane jako lasery twarde, a moc ich promieniowania (w porównaniu ze źródłami konwencjonalnymi) jest duża bądź bardzo duża. Stąd nazywane są też laserowymi skalpelami. Zabiegi laserami twardymi wykonywane są przez lekarzy.
Lasery o małej mocy, zwane miękkimi (bądź biostymulacyjnymi), helowo-neonowe i półprzewodnikowe, stosowane są w gabinetach kosmetycznych. Naświetlania laserem helowo-neonowym i półprzewodnikowym przyspieszają gojenie się ran i owrzodzeń oraz pobudzają produkcję kolagenu, który nadaje skórze sprężystość. Za pomocą laserów miękkich można likwidować zmarszczki, przebarwienia skóry, plamy barwnikowe, ostudę oraz blizny, a także leczyć trądzik pospolity i zaburzeniar ogowacenia skóry. Ponadto lasery te mogą być używane w celu przyspieszenia gojenia się ran i owrzodzeń podudzi, a także w leczeniu różnego typu łysienia. Oprócz wymienionych chorób lasery miękkie mogą być stosowane przy leczeniu egzemy, uporczywego swędzenia, opryszczki, liszaja płaskiego, oparzeń i odleżyn. Zabiegi takimi laserami mogą być wykonywane przez odpowiednio przeszkolone i doświadczone pielęgniarki i kosmetyczki.

Usuwanie zbędnego owłosienia
W depilacji laserowej wiązka światła działa na melaninę zawartą w mieszkach włosowych. W celu uzyskania najlepszych efektów należy zastosować optymalny poziom energii, mogący wywołać uszkodzenie termiczne struktur odpowiedzialnych za wzrost włosa.
Do zabiegów depilacji stosuje się lasery emitujące fale o długości w przedziale 630–1200 nm. W tym zakresie fal energia jest szczególnie dobrze pochłaniana przez melaninę i wnika wystarczająco głęboko do skóry właściwej, na głębokość, w której umieszczone są struktury włosa odpowiedzialne za jego wzrost.

Laserowe usuwanie tatuaży
Obecnie stosowane są dwie metody laserowego usuwania tatuaży, różniące się między sobą mechanizmem działania:
metoda ablacyjna, głównie za pomocą lasera CO2,
metoda nieablacyjna, lasery Q-Switch.
Pierwszy z wymienionych sposobów bazuje na odparowaniu tkanki wraz z barwnikiem. Metoda umożliwia usunięcie tatuażu niezależnie od jego koloru, zatem nadaje się do całkowitego usuwania rysunków wielokolorowych.Minusy usuwania tatuażu laserem CO2 to ryzyko bliznowacenia oraz odbarwienia skóry w miejscu po tatuażu.
Metoda nieablacyjna polega na selektywnym usuwaniu tuszu. Energia światła laserowego powoduje rozdrobnienie barwnika na drobne cząstki, po czym barwnik częściowo odparowuje, a częściowo zostaje rozproszony w tkance. Ponieważ tatuaże wykonane są w różnych kolorach, w celu ich usunięcia niezbędne jest zastosowanie długości fali, której energia jest dobrze pochłaniana przez dany barwnik. W usuwaniu tatuaży stosuje się lasery emitujące impulsy rzędu nanosekund, określane jako Q-Switched. Laser Nd:YAG pracuje na dwóch długościach fali, umożliwia usuwanie tatuaży w ciemnych kolorach, takich jak czarny, ciemnogranatowy czy grafitowy, oraz w kolorze czerwonym. Za pomocą lasera aleksandrytowego możliwe jest usuwanie tatuaży w kolorze ciemnym, ciemnoniebieskim oraz ciemnozielonym. Najtrudniejsze do usunięcia są kolory jasne i neonowe, które wykazują niewielki procent absorpcji promieniowania, dlatego obecnie dostępne lasery radzą sobie z nimi w bardzo ograniczonym stopniu.

Laserowe usuwanie zmian naczyniowych
W leczeniu zmian naczyniowych światło lasera pochłaniane jest przez hemoglobinę. Maksymalna absorpcja energii następuje przy długościach
418 nm, 542 nm, 577 nm. Energia laserowa w tych zakresach charakteryzuje się płytką penetracją w głąb tkanki. Dlatego lasery emitujące promieniowanie mieszczące się w zakresie ok. 500–600 nm zalecane są do usuwania powierzchownych zmian naczyniowych. Z kolei zmiany naczyniowe położone w skórze właściwej można niwelować za pomocą fal w zakresie 800–1200 nm, które mają dobrą przenikliwość w głębsze partie skóry.
Najbardziej popularnym laserem do usuwania powierzchownych zmian naczyniowych jest laser KTP o długości fali 532 nm. Ciepło wytworzone w obrębie hemoglobiny przenosi się na ścianę naczyń, wywołując ich koagulację, co można łatwo zaobserwować – miejsce naświetlania staje się białe. W terapii zmian naczyniowych położonych głęboko w skórze właściwej i tkance podskórnej wykorzystuje się lasery: aleksandrytowy 755 nm, diodowe (800–810 nm), Nd:YAG 1064 nm oraz IPL, przy czym laser Nd:YAG o długości fali 1064 nm wykazuje największy stopień penetracji. Aby uzyskać optymalne rezultaty, stosuje się znacznie większe gęstości energii i dłuższy czas ekspozycji (czas impulsu). Jednak zwiększa to ryzyko powstawania objawów ubocznych, takich jak strupy, pęcherze, hipopigmentacja, hiperpigmentacja oraz bliznowacenie, ze względu na rozprzestrzeniające się ciepło w obrębie tkanek otaczających.

Metody laserowe w odmładzaniu skóry
Metoda ablacyjna
Polega na odparowaniu wierzchnich warstw skóry oraz podgrzaniu warstw głębszych na całej powierzchni. W wyniku tego procesu dochodzi do usunięcia naskórka i obkurczenia włókien kolagenowych. Do zabiegów wykorzystywane są lasery o długości fal, których energia jest dobrze pochłaniana przez wodę, np. lasery CO2 oraz Er:YAG.

Metoda nieablacyjna
Efekt upiększający wynika z przegrzania włókien kolagenowych i stymulacji fitoblastów do tworzenia nowego kolagenu.
Do zabiegów odmładzania skóry metodą nieablacyjną stosuje się m.in. lasery Nd:YAG i barwnikowe. W celu osiągnięcia za pomocą metody nieablacyjnej optymalnych rezultatów należy przeprowadzić serię 3–5 zabiegów w odstępach 4–6-tygodniowych.

autor: Małgorzata Marszałek

About author

P1100204

Oświetlenie w spa

Read more

Kolor w spa

Read more

There are 0 comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *