biznes i prawo usługi
Fizjoterapeuta w Wielkiej Brytanii
23 lutego 2016
0

Wielu fizjoterapeutów w Polsce zastanawia się nad wyjazdem za granicę w poszukiwaniu możliwości rozwoju kariery i wyższych zarobków. Jak zrealizować taki wyjazd? Z jakimi kosztami należy się liczyć? Jak w praktyce wygląda życie na Wyspach?

Dlaczego fizjoterapeuci szukają pracy poza granicami kraju? Powodów jest wiele. Po pierwsze uczelni nadających tytuł fizjoterapeuty w Polsce jest dużo. Niestety nie zawsze idzie za tym wysoka jakość kształcenia. W efekcie więcej jest fizjoterapeutów niż rynek jest w stanie przyjąć. Znalezienie dobrze płatnej pracy świeżo upieczonemu absolwentowi jest niezwykle trudne. Bez znajomości, czy odrobiny szczęścia graniczy to niemalże z cudem. Etaty w państwowych placówkach zdrowia są od lat oblegane przez doświadczona kadrę, a rotacja jest dość niewielka. Prywatny sektor nie daje wielkich nadziei – wynagrodzenie, podobnie jak w przypadku posady państwowej, zazwyczaj pozostawia wiele do życzenia, a pracodawcy bardzo rzadko oferują pracę na etat. Współpraca z prywatną przychodnią oparta jest zazwyczaj na tzw. umowie śmieciowej lub terapeuta zmuszony jest do założenia własnej działalności gospodarczej, co oczywiście wiąże się z dodatkowymi kosztami. Podpisana w październiku ustawa o zawodzie fizjoterapeuty daje pewne nadzieje na poprawę sytuacji, ale pozostaje pytanie, czy nie powstała o wiele lat za późno. Znacząca część środowiska lekarskiego w Polsce nadal nie rozumie znaczenia i roli fizjoterapii w procesie leczenia. Stawiając silny opór podpisaniu ustawy w jej aktualnym kształcie i wykazując się całkowitym brakiem zaufania do rehabilitantów, przyczyniła się do obecnej sytuacji. Podczas gdy poszczególne stowarzyszenia i frakcje sprzeczały się o kształt ustawy, wielu fizjoterapeutów, aby związać koniec z końcem pracowało w kilku miejscach, szukając przy okazji prywatnych pacjentów. Niektórzy pracują jako masażyści, wykorzystując jedynie 1/10 swoich umiejętności. Wielu zarówno młodych jak i doświadczonych terapeutów zaczęło patrzeć z nadzieją poza granice naszego kraju. Gdzie dokładnie? Otóż wszędzie, gdzie się da. Naszych rodaków pracujących na stanowiskach fizjoterapeutów można spotkać od Dubaju, przez Europę Zachodnią, aż po USA. Niniejszy tekst poświęcony jest pracy fizjoterapeuty w Anglii, będącej jednym z najbardziej popularnych kierunków.

Pierwszy krok – HCPC
Wśród terapeutów w Polsce krąży wiele legend o „uciekinierach”. Od historii o kolegach po fachu zbijających kokosy za kilka godzin pracy dziennie, po zapracowanych i nieakceptowanych przez resztę społeczeństwa

terapeutów, którzy z braku lepszej posady zatrudnili się jako sanitariusze w domach opieki i spokojnej starości. Gdzie leży prawda? Jak zwykle, gdzieś po środku. Znalezienie dobrze płatnej i rozwojowej pracy w Anglii nie jest bardzo trudne. Zapotrzebowanie na usługi terapeutyczne przekracza liczbę terapeutów na terenie Wielkiej Brytanii. Zarobki są faktycznie znacznie wyższe – adekwatne do posiadanych umiejętności i doświadczenia. Wielu pracodawców oferuje również spory budżet na tak zwany„program rozwoju osobistego”, w ramach którego przysługuje pełen wachlarz kursów i szkoleń opłacanych przez pracodawcę. Nasze umiejętności i doświadczenie są bowiem najcenniejszym kapitałem pracodawcy – im bardziej doświadczony specjalista, tym bardziej pracodawca będzie o niego zabiegał i starał się zatrzymać.
Jednak, aby zdobyć takie możliwości, należy podjąć odpowiednie kroki i decyzje. Przede wszystkim należy odpowiedzieć sobie na dość oczywiste pytanie: Czy na pewno chcesz wyjechać? Jeśli tak, musisz liczyć się z niemałymi kosztami i stosem papierkowej roboty. Podstawowy błąd popełniany przez wielu specjalistów, to spontaniczny wyjazd i szukanie pracy na miejscu. Wielka Brytania ma bardzo dobrze i jasno uregulowane prawnie wszystkie zagadnienia dotyczące zawodu fizjoterapeuty. Aby móc pracować jako fizjoterapeuta konieczne jest posiadanie licencji HCPC (Health and Care Professions Council). Niestworzone historie o świetnych specjalistach, którzy zmuszani są w Anglii do zmieniania pieluch i wycierania podłogi biorą się właśnie z opowieści osób, które nie zadbały o odpowiednią kolejność. Licencja HCPC, przyznawana jest osobom z odpowiednim wykształceniem zawodowym. Aby ja zdobyć należy złoży wniosek dostępny w sieci. Jest on bardzo obszerny, złożony z wielu części, a jego wypełnienie jest czasochłonne i wymaga zaangażowania osób trzecich. Przede wszystkim jednak wiąże się to z niemałymi kosztami. Dlatego, złożenie wniosku jest dość jednoznaczne z podjęciem ostatecznej decyzji o wyjeździe. Do wniosku muszą zostać dołączone tłumaczenia dyplomów, certyfikatów i wszystkich wymaganych dokumentów. Tłumaczenia te muszą wyjść spod pióra przysięgłego tłumacza, co oczywiście niesie ze sobą kolejne koszty. Dodatkowo znacząca część wniosku składa się referencji naszych pracodawców, profesorów uczelni czy nawet osób zaufania społecznego, które zaświadczą swoim nazwiskiem, że jesteśmy godni zaufania, zarówno jako obywatele, jak i fizjoterapeuci. Zebranie wszystkich potrzebnych dokumentów zająć może nawet kilka miesięcy. Następnie trzeba wpłacić 180 funtów (ok. 1000 zł) i pozostaje czekać ok 4 miesięcy na odpowiedź. W międzyczasie nasz wniosek jest dokładnie sprawdzany (dlatego szczerze odradzam pisania nieprawdziwych informacji). Pracownicy HCPC, kontaktują się z uczelniami, pracodawcami i innymi osobami, na które powołujemy się we wniosku, w celu potwierdzenia otrzymanych informacji. Następnie nasz wniosek podróżuje dalej do dwóch niezależnych rzeczoznawców, którzy mają za zadanie ocenić, czy nasze wykształcenie i doświadczenie pokrywa się z brytyjskimi wymogami. Absolwenci większych państwowych uczelni, szczególnie medycznych, nie maja się czego obawiać. Dyplomy wystawione przez małe prywatna uczelnie, warto podeprzeć bogatym doświadczeniem zawodowym i pochlebnymi referencjami, potwierdzającym nasze umiejętności. W razie odrzucenia wniosku możemy się odwołać, ale wiąże się to dodatkowymi kosztami. Jeśli odpowiedź jest pozytywna, musimy wnieść kolejną opłatę w wysokości ok. 360 funtów (ponad 2000 zł) i już możemy zacząć rozglądać się za nowa posadą. Tu niezwykle pomocne są portale internetowe, specjalizujące się w rekrutacji specjalistów.

Szukanie pracy
W zależności od miejsca i sektorów, w których chcemy się realizować, pracodawcy mają różne oczekiwania. Jedynym wspólnym punktem jest licencja HCPC. Poza nią, ogłoszeniodawcy mogą szukać fizjoterapeutów z licencjatem lub magistrem, z odpowiednim doświadczeniem, ukończonymi konkretnymi kursami terapii manualnej lub szkołami terapeutycznymi czy znawców akupunktury. Wielu pracodawców wymaga również członkostwa w CSP (Chartered Society of Physiotherapy), której uzyskanie jest stosunkowo łatwe w teorii, jednak w praktyce może okazać się problemem.Wiąże się ono również z jednorazowym kosztem uzyskania legitymacji i stałymi opłatami członkowskimi. Najłatwiej zdobyć licencję będąc już na miejscu, ponieważ do wypełnienia wniosku potrzebny jest brytyjski numer konta.Tu można poprosić o pomoc przyjaciół mieszkających na stałe w Anglii, którzy udostępnią nam swoje dane bankowe i założą odpowiednia kwotę – 30 funtów (175 zł) miesięcznie plus jednorazowa opłata wpisowa w wysokości 70 funtów (ok. 410 zł). Założenie konta w angielskim banku z Polski jest w zasadzie niemożliwe, a aby zrobić to na miejscu potrzebny jest na ogół adres stałego zamieszkania w Wielkiej Brytanii wraz z pisemnym dowodem (umowa najmu, podatek miejski [Council Tax] itp.). Poza płatnością, uzyskanie członkostwa jest w zasadzie formalnością, jeśli oczywiście posiadamy już licencję HCPC.
Ogłoszeń jest niezliczona ilość i co dzień pojawiają się kolejne. Czasem wystarczy wysłanie prostego CV, czasem konieczny jest list motywacyjny, referencje i wypełnienie dodatkowych kwestionariuszy. Jeśli szukamy pracy w państwowej służbie zdrowia (NHS, National Health Service) wiąże się to zazwyczaj z większą ilością papierkowej roboty. Jeśli nasze CV zainteresuje potencjalnego pracodawcę, skontaktuje się on w celu umówienia rozmowy kwalifikacyjnej. I tu znów wszystko zależy od instytucji, z którą mamy do czynienia. Jeśli jest to prywatna firma bardzo prawdopodobne, że wystarczy rozmowa za pośrednictwem Skype’a lub Face Time oraz opracowanie studium przypadku lub scenariuszy do rozwiązania w zaciszu domowym. Gdy szukamy pracy w państwowej służbie zdrowia, konieczne jest zazwyczaj spotkanie w cztery oczy i ewentualne dodatkowe zadania do wykonania na miejscu.

Bandy, czyli ile zarabia fizjoterapeuta
Wykształcenie i doświadczenie zawodowe fizjoterapeuty określa się za pomocą specjalnej skali tzw. bandu: od 5 do 7. Dlatego wiele ogłoszeń będzie zawierało informacje, którego bandu dotyczy. Dlatego należy koniecznie najpierw sprawdzić, do którego z bandów się kwalifikujemy. Jeśli nie spełniamy wymienionych wymogów, nie warto nawet zadawać sobie trudu i odpowiadać na ogłoszenie.
W pierwszym momencie liczba dokumentów i licencji, które należy zdobyć może wydawać się przytłaczająca, jednak ma ona swoje ogromne plusy. Licencja HCPC jest naszym przyjacielem. Jest dowodem naszych umiejętności i gwarantem odpowiednich zarobków. Wyznaczane są one zwykle według wspomnianych powyżej bandów (patrz ramka na s. 25).
Należy oczywiście pamiętać, że życie w Anglii jest odpowiednio droższe, niż w Polsce. Jednak nadal wynagrodzenie to jest nieporównywalnie wyższe od naszego, krajowego. Poza wyższymi zarobkami miłym zaskoczeniem jest również pozytywny i oparty na zaufaniu, stosunek lekarza i pacjenta do terapeuty.
Czy warto podjąć ryzyko? Wyjazd wymaga ogromnego nakładu pracy, czasu, pieniędzy oraz determinacji. Ale nagrodą jest rozwojowa posada, adekwatne do umiejętności wynagrodzenie i poczucie że warto było ślęczeć nad anatomią. Dlatego zadaj sobie pytanie, czy możesz powiedzieć to o swojej pracy? Jeśli nie, ile jesteś wstanie poświecić, by taką zdobyć?

About author

1a

Sztuka inwestycji

Read more
kientspuzniony

Czas to pieniądz…

Read more
dr Joanna Magdziarz Orlitz 1.jpg

Peelingi latem – tak czy nie?

Read more

There are 0 comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *